|
 |
Een van mijn
gitaarstudenten kwam met een gitaar waarvan de brug op het punt stond
eraf te springen. Hij hing nog net aan de twee duvels, waarmee hij ooit
uitgericht was en kon met de hand eraf gehaald worden.
|
| Aan beschadigingen in het
bovenblad was duidelijk te zien dat de brug in een eerder stadium al opnieuw
gelijmd was: aan de rechterkant waren in het blad diepe splinters hout weg,
die niet op de brug zaten. Oude lijmresten waren niet weggehaald en er was
een soort huishoudlijm (Velpon?) gebruikt. Om beschadigingen aan de zwarte
lak te voorkomen heb ik alles eerst afgeplakt.
Gezien de beschadigingen aan het
bovenblad en de eerdere slechte reparatie een bijna onmogelijke klus. Maar
niet geschoten is altijd mis, dus aan de slag................. |
 |
|
 |
Tijd om alle oude
lijmresten zo goed mogelijk weg te halen en het blad weer wat vlakte te
geven waarop gelijmd kon worden. Helemaal vlak zou nooit meer lukken met de
gesplinterde stukken, maar hoe meer lijmvlak hoe beter. |
| Ook van de onderkant van
de brug moesten oude lijmresten verwijderd worden met een schraapstaal. |
 |
|
 |
Hier het resultaat. Niet
perfect, want dat was niet meer mogelijk maar redelijk vlak en schoon, zodat
er weer voldoende lijmvlakken zijn om deze brug stevig te verankeren. |
| Met dubbelzijdig tape heb
ik dit blokje onder de brug geplakt tussen de X-braces als lijmsteun. |
 |
|
 |
en onder de vleugels
buiten de X-braces aan weerszijden deze blokjes, zodat ik goede klemkracht
kon zetten bij het lijmen. |
| Na een keer drooglijmen
om te zien of alles goed was de brug opnieuw gelijmd met Titebond. Niet
teveel om te voorkomen dat de lijm onder de brug uit zou komen en waar dit
toch gebeurde meteen met een vochtige doek weggehaald. |
 |
|
 
|
Bij het losraken van de
brug was er een stukje van de lak meegekomen en nu de brug weer netjes op
zijn plaats zat was dit duidelijk te zien. |
| Gelukkig had ik het
stukje bewaard zodat het teruggeplaatst kon worden. Wel een secuur werkje... |
 
|
|
 |
Eerst weer alles
afgeplakt en wat accelerator erop gespoten, zodat het in een keer vast zou
zitten. |
| De puntjes nog even met
een zwart stiftje bijgekleurd en de reparatie is zo goed als onzichtbaar. |
 |
|
 
|
Later bleek (door de gesplinterde
ondergrond) onder een van de vleugels toch nog een hoek los te zitten. De
gebogen lijn geeft aan hoe diep ik dit memootje eronder kon schuiven. |
| De enige manier om hier
een vullende lijm onder te krijgen was met een injectienaald gevuld met
superglue. |
 |
|
Eerst een doorzichtig dun
plakbandje op het blad om te voorkomen dat hier superglue opkomt en daarna
injecteren, accelerator erover spuiten en aanduwen.
Dicht en omdat het maar
een klein hoekje was zal er nauwelijks kracht opstaan. Ook zonder deze
ingreep zou de brug zijn blijven zitten, omdat ruim 95 % van het oppervlak
wel in een keer vast zat. |
 |
|
 |
Het ziet er erger uit dan het was, maar
er zat een wit waas op de superglue, door teveel accelerator. Dit moest nog
netjes afgewerkt worden. |
| Weer afplakken en met een
scheermesje het ergste wit weggeschraapt; daarna met een zwart stiftje
geretoucheerd. |
 |
|
 |
Dat ziet er al beter uit. |
| Het eindresultaat; niet
slecht voor een bijna onmogelijke lijmklus. |
 |
|
 |
Snaren erop, maar nog 24
uur wachten tot de lijm volledig is uitgehard voor ik ze op spanning zet.
Deze gitaar is weer als nieuw!
Veel speelplezier en
succes met je lessen Dagmar |
|
Terug naar
Restauratie |