Reparatie losse brug

 Een van mijn gitaarstudenten  kwam met een gitaar waarvan de brug op het punt stond eraf te springen. Hij hing nog net aan de twee duvels, waarmee hij ooit uitgericht was en kon met de hand eraf gehaald worden.      

 

Aan beschadigingen in het bovenblad was duidelijk te zien dat de brug in een eerder stadium al opnieuw gelijmd was: aan de rechterkant waren in het blad diepe splinters hout weg, die niet op de brug zaten. Oude lijmresten waren niet weggehaald en er was een soort huishoudlijm (Velpon?) gebruikt. Om beschadigingen aan de zwarte lak te voorkomen heb ik alles eerst afgeplakt.

Gezien de beschadigingen aan het bovenblad en de eerdere slechte reparatie een bijna onmogelijke klus. Maar niet geschoten is altijd mis, dus aan de slag.................

Tijd om alle oude lijmresten zo goed mogelijk weg te halen en het blad weer wat vlakte te geven waarop gelijmd kon worden. Helemaal vlak zou nooit meer lukken met de gesplinterde stukken, maar hoe meer lijmvlak hoe beter.
Ook van de onderkant van de brug moesten oude lijmresten verwijderd worden met een schraapstaal.

Hier het resultaat. Niet perfect, want dat was niet meer mogelijk maar redelijk vlak en schoon, zodat er weer voldoende lijmvlakken zijn om deze brug stevig te verankeren.
Met dubbelzijdig tape heb ik dit blokje onder de brug geplakt tussen de X-braces als lijmsteun.

en onder de vleugels buiten de X-braces aan weerszijden deze blokjes, zodat ik goede klemkracht kon zetten bij het lijmen.
Na een keer drooglijmen om te zien of alles goed was de brug opnieuw gelijmd met Titebond. Niet teveel om te voorkomen dat de lijm onder de brug uit zou komen en waar dit toch gebeurde meteen met een vochtige doek weggehaald.

Bij het losraken van de brug was er een stukje van de lak meegekomen en nu de brug weer netjes op zijn plaats zat was dit duidelijk te zien.
Gelukkig had ik het stukje bewaard zodat het teruggeplaatst kon worden. Wel een secuur werkje...

Eerst weer alles afgeplakt en wat accelerator erop gespoten, zodat het in een keer vast zou zitten.
De puntjes nog even met een zwart stiftje bijgekleurd en de reparatie is zo goed als onzichtbaar.

Later bleek (door de gesplinterde ondergrond) onder een van de vleugels toch nog een hoek los te zitten. De gebogen lijn geeft aan hoe diep ik dit memootje eronder kon schuiven.
De enige manier om hier een vullende lijm onder te krijgen was met een injectienaald gevuld met superglue.

Eerst een doorzichtig dun plakbandje op het blad om te voorkomen dat hier superglue opkomt en daarna injecteren, accelerator erover spuiten en aanduwen.

Dicht en omdat het maar een klein hoekje was zal er nauwelijks kracht opstaan. Ook zonder deze ingreep zou de brug zijn blijven zitten, omdat ruim 95 % van het oppervlak wel in een keer vast zat.

Het ziet er erger uit dan het was, maar er zat een wit waas op de superglue, door teveel accelerator. Dit moest nog netjes afgewerkt worden.
Weer afplakken en met een scheermesje het ergste wit weggeschraapt; daarna met een zwart stiftje geretoucheerd.

Dat ziet er al beter uit.
Het eindresultaat; niet slecht voor een bijna onmogelijke lijmklus.

Snaren erop, maar nog 24 uur wachten tot de lijm volledig is uitgehard voor ik ze op spanning zet. Deze gitaar is weer als nieuw!

 

Veel speelplezier en succes met je lessen Dagmar

Terug naar Restauratie