Mijn John Broadwood & Sons Upright Pianola uit 1909
| Omdat de door mijn opa
gekochte Pianola van vader op zoon moest gaan kwam dit kolossale instrument in
het najaar van 1986 mijn huis binnen. Op zijn kant, omdat hij anders niet door
de hal kon. de Broadwood anno 2006
|
|
|
|
In de jaren dat het instrument in mijn ouderlijk huis stond, had mijn vader meer last dan plezier van de piano gehad.Het onvoorstelbaar zware meubelstuk zakte namelijk telkens weer door de houten vloer van de woonkamer. Reden genoeg om de binnenkant grondig te strippen: Alle loden leidingen (een kleine 100), de Trackerbar met luchtmotor en de grote balg aan de achterkant waren spoorloos verdwenen. Ik meende mij te herinneren, dat de grote balg al zeker 20 jaar in ons gammele houtschuurtje lag, maar ik moest vlug zijn, want het huis was al verkocht en het schuurtje dat al jaren op instorten stond zou zeker gesloopt worden.
|
| Mijn vermoeden klopte en
ondanks dat de balgen zoveel jaar in weer en wind hadden gelegen waren ze in
redelijke staat. Dit is het beste bewijs voor de sublieme kwaliteit van de
gebruikte materialen. Zelfs het balgdoek was niet verweerd.
de bewuste balgen aan de achterkant van de pianola
|
|
 |
Na lang zoeken (er was
toen nog geen internet) en ontelbare telefoontjes vond ik in Roosendaal een
pianohandelaar die nog wel wat pianola-onderdelen had liggen. Weliswaar niet
origineel, maar misschien dat ik van twee pianola's er één kon maken, al had
ik geen flauw idee hoe... voor mij een grote legpuzzel???? |
| Ondertussen had ik in
Breda Jos van Aalst leren kennen. Hij woonde op een woonboot, waar hij
draaiorgels en pianola's restaureerde. Hij ging voor mij in Groningen een
meer bruikbaar mechaniek halen, als hij bovenstaand van mij mocht hebben. Ik
zat nog in het stadium dat ik alles prima vond, dus de ruil was snel
gemaakt. mijn trotse bezit na de ruil |
|
 |
Ondertussen was ik als
een bezetene aan het studeren: Piano-techniek, Piano-stemmen,
Pianola-restauratie enz. enz....... Alle benodigde boeken bestelde ik in Amerika en Engeland. Bovendien besloot ik Sir Ord-Hume in Londen, een autoriteit op het gebied van pianola's, om raad te vragen. Na een paar weken kwam zijn antwoord. Het kwam er op neer dat ik voor een bijna onmogelijke taak stond, zeker als leek. klik op de brief voor een uitvergroting! |
| Ondanks alle negatieve
adviezen besloot ik toch de stoute schoenen aan te trekken. Geen verstand
van piano's, zeker niet van pianola's en nog nooit echt met mijn handen
gewerkt. Mijn aangeschafte boeken en mijn doorzettingsvermogen moesten samen
met een flinke dosis gezond verstand de klus klaren. Om de problemen nog
groter te maken, wilde ik hem ombouwen van 65-toons naar 88-toons. Ik had
geen flauw idee hoe. Gelukkig had ik goede hulp in huis......
|
|
